Wie is de oprichter?

Wie richtte Supervrouw op?

Mijn naam is Sheila van der Meeren en woon in Waalwijk met mijn twee kinderen. In 2018 kreeg ik nietsvermoedend de diagnose HER2+ (borstkanker). Intensieve behandelingen volgden en het behandeltraject nam bijna anderhalf jaar in beslag. Juist toen ik dacht klaar te zijn met het behandeltraject en dat ons leven weer ‘normaal’ zou worden, werd ik met restklachten geconfronteerd. Steeds kwam er een kwaal of blessure bij en verlegde ik mijn grens ongemerkt een beetje verder. Tot ik mij besefte dat mijn levenskwaliteit drastisch aan het teruglopen was. Eenvoudige dingen zoals boodschappen doen lukte mij bijna niet, een bed verschonen ook al niet, stofzuigen kostte enorm veel inspanning en mijn slaappatroon was verre van normaal. Mijn hoofd was gedesoriënteerd. Neuropathie, cognitieve klachten, erge blessuregevoeligheid bij geringe inspanning en bestralingspijn. Zo luidden mijn restklachten na het behandeltraject van borstkanker.

Toen ik de diagnose kreeg was ik 43 jaar en heel sportief. Ik deed vaak aan hardlopen en bezocht regelmatig de sportschool en sauna. Ik werkte al 10 jaar met plezier als ondernemer bij mijn werving- & selectiebureau. Dat gepaard met twee opgroeiende kinderen van 8 en 16 jaar. We hadden een fijn leven. Ik was en ik ben nog steeds een werkende mama, zeer betrokken bij het leven van mijn kinderen en sociaal bewogen. Mijn ziek-zijn beschouwde ik als een feit waar ik met behandeling iets aan kon doen. Dat het zou eindigen met zoveel restklachten, conditieloos zijn, veel lichamelijke beperkingen en pijn, was iets dat ik niet kon accepteren. Tijdens de diagnose ging ik veel lezen, research doen en navragen. Het had mij een goede hoeveelheid informatie en kennis opgeleverd. Zo bleef ik tijdens mijn behandeltraject redelijk ‘geconserveerd’. Al mijn ervaringen schreef ik op en deelde ik met de mensen die zich afvroegen hoe het ging.

Omdat ik mijn restklachten wilde verminderen, ben ik wederom mijn grondige manier van onderzoeken gaan voortzetten en het leidde mij naar stamceltherapie. Daaropvolgend had ik een overleg geregeld met twee onafhankelijke teams aan artsen. Uit het bestuderen van mijn medisch dossier kwam naar voren dat mijn restklachten goed konden worden behandeld met stamcellen uit navelstrengen. Zo belandde ik in het volgende avontuur. Op 8 juni 2020 kreeg ik deze stamcelbehandeling toegediend, het duurde een week. Na drie maanden onderging ik een tweede stamcelbehandeling, namelijk de PRP behandeling in Nederland. Inmiddels zijn we meer dan 6 maanden verder, en er is een wonderlijk resultaat te zien! Ik ben wéér fit, zo fit zelfs dat ik in oktober 2020 de halve marathon van Breda liep. Veel van de restklachten zijn gelukkig verdwenen. Natuurlijk is het leven na borstkanker anders dan daarvoor, maar het is nu acceptabel en dat was het voorheen niet.

Over mijn ervaringen en research tijdens het behandeltraject schreef ik het boek: Ik heb kanker, om anderen mee te nemen in mijn verhaal. In februari 2020 besloot ik Stichting Supervrouw op te richten omdat ik mijn kennis en ervaringen over borstkanker graag wil delen en wil verspreiden onder vrouwen die pas gediagnosticeerd zijn, al klaar zijn met hun behandeling, of ook met restklachten zijn geconfronteerd. Gaandeweg groeide de missie van de stichting tot waar hij nu is.

Vandaag de dag geef ik, samen met mijn team achter de schermen, vorm aan ons doel. Of het nu kleine doelen of grote doelen zijn. Het eerste doel was het creëren van een groot netwerk van schoonheidssalons die een verwenbehandeling leveren aan vrouwen met borstkanker. Even een patiënt die het al moeilijk heeft in het zonnetje zetten! Daarnaast is ons ultieme doel om het traject van stamcelbehandeling te verzorgen voor de vrouwen die het nodig hebben en het zelf niet kunnen bekostigen. Bij Stichting Supervrouw kan er worden gedoneerd en zijn er diverse producten te koop. Met deze opbrengsten kunnen we onze doelen verwezenlijken.

Ik nodig je graag uit om eens rond te lezen en een kijkje te nemen op de website van Stichting Supervrouw!

Hartegroet 🍀,

Sheila